Geçen sayıda ''Popçular Dışarı'' hakkında şöyle yazmıştım: ''Sertab Erener'le şarkı kaydeden ve dünya liderlerinin önünde çalan bir grup olabilirlerdi ama sahnede hala bas bas 'Çürümüş Köpekler' diye bağıran ve Slayer cover'layan bir heavy metal grubu vardı. 'Popçular Dışarı' Pentagram'ın hala 1987'deki amatör duruşunu koruduğunun bir ispatıydı''.
|
|
1985 yılında çekilmiş bir konser kaydı nasıl oluyor da 2008'de müzikseverlerin heyecanla dört gözle beklediği bir nesneye dönüşüyor? Nedir ''Live After Death''i bu kadar zamansız, bu kadar büyülü kılan şey?
|
|
Dergideki yazıda bahsettiğim üzere Dream Theater ''progresif yanılgısı''nın kurbanı olarak sıkça tartışılsa da, bence grubun en ağır eleştirmenleri kendi fan'ları. Grubun açığını bulma konusunda kimse fan'ları kadar acımasız değil.
|
|
Dünyanın en iyi rock-metal gitaristlerinden biri olsa da Joe Satriani aslında riski pek sevmeyen, klasik çizgisinin dışına çıkmayan bir müzisyen olmuştur hep. Diskografisinde ''Engines Of Creation'' gibi elektronik altyapılı bir albüm ve ''Joe Satriani'' gibi ''bluesy'' bir albüm olsa da nam-ı diğer Satch geleneksel melodik anlayışının ayarlarıyla, söz gelimi bir Steve Vai gibi oynamaz.
|
|
Nisan ayında İstanbul'da müthiş bir konser veren Agnostic Front'un hemşerileri olan New Yorklu hardcore / punk / metal grubu This Is Hell (böyle bir ismi nasıl oldu da bir Türk grubu kapamadı?) 2004 yılında kurulmuş taze bir ekip.
|
|
Meshuggah başka bir iş yaparken fonda dinlenecek müzik değildir. Hiç olmadı, halen de değil ancak ''Obzen''in en ''dinleyici dostu'' Meshuggah kaydı olduğu da ayrı bir gerçek. Temel düzenlemelerden gitar tonlarına dek her yerde aşina olmadığımız bir keskinlik, tabiri caizse temizlik hakim.
|
