Epic / SONY BMG
''Pantera'nın efsane davulcusu Vinnie Paul, yanına Mudvayne ve Nothingface elemanlarını alır ve bir albüm yaparsa ortaya nasıl bir sonuç çıkar?'' sorusunun cevabını Hellyeah veriyor.
|
Girişi çok uzatmadan direkt olarak sonuca geçmek gerekirse, Hellyeah alevli ve kovboy şapkalı kapağından da anlaşılacağı gibi "Southern Metal" olayının süzülmüş hali gibi bir şey. Genel anlamda Pantera ve Damageplan'in hafiften Mudvayne ve Nothingface tarzı riffler ile karışımı olarak da tarif edilebilir. Bol drop'lu kesik gitarlar, kafa kırıcı davullar, bunların üzerinde Anselmo okulundan çıkmış bir vokal. Ortada orijinal bir şey olmadığı kesin. Maalesef çok iyi bir çalışma olduğunu da söyleyemeyiz bunun. Genel anlamda bu "rüya kadro" dinleyicide oluşan beklentileri tam anlamıyla karşılar bir iş çıkaramamış. Parçalar enerjik ve dinamik ancak birçoğu da öne çıkan "hook"dan yoksun. Parmakla işaret edilebilecek kadar öne çıkan parçalar göze çarpmıyor albümde ve genel anlamda giderek monotonlaşarak akıp gidiyor albüm. Bu bakımdan Hellyeah aslında tam anlamıyla bir yan proje gibi duruyor; elemanların asıl gruplarından arta kalan vakitlerinde eğlenmek için kullandıkları, üzerinde çok kafa patlatmadıkları bir araç. Türü sevenler dışında çok fazla kişinin ilgisini çekeceğini düşünmüyorum.
|
Mert Yıldız
