Nuclear Blast / Atlantis Müzik
Alman topluluk Dew-Scented'ı ilk 1998 tarihli albümleri ''Innoscent'' vasıtasıyla bulup o dönemin yeni bir death metal grubu olarak lanse etmemizden neredeyse 10 yıl gibi uzun bir süre geçtiğine inanmak zor.
Çünkü hala taze bir grup gibi görünmekte tarafıma... Dew-Scented'ın extreme müziğinde büyük değişiklik var artık. İlk dönemlerde daha aheste davranan katı death metal figürleri neredeyse bertaraf edilmiş gibi. Özellikle bu son albüm sürat düşkünü güzergahı ile ilk hallerinden tamamen uzaklaştırılan bir müzikal tavır içerisinde. Gittikçe albümlerine yerleşen thrash gitarlarının artık tamamen ağırlıkta olduğu gözden kaçacak gibi değil. Hatta yoğunluğu gelip aklınıza çarpacak kadar ağır.
"Incinerate" tam anlamıyla bir thrash albümü aslında. Ki sanırım sadece Leif Jensen'ın vokalleri death köklerinden kalan bir unsur. Ve Leif'in vokallerinin zamanla haddinden fazla değişmiş olduğu ve bir derece hardcore tarzlarına yaklaşması gerçeği de var. "Incinerate"deki hiç bir parçada ritmlerin kademeli inişlerine rastlamak mümkün değil. Speed riffler, melodiden arınarak koşturulduğu ve death metal tonlamaları tamamen yok edildiği için müziğin sıfatı gelip thrash metal yapısına teslim oluyor. Ama her ne hikmetse ya da sanırım eski hallerinden arta kalan sebeplerden dolayı bu son Dew-Scented albümünü death/thrash sentezinde görmek gerekiyor. Albümdeki en enteresan benzerlik ise solo gitarların tamamen Kery King'in (Slayer) kargaşalı düzensiz tarzında olması; yani sololar kötü. Onun dışında albümün Slayer benzerliği ile zerre ilgisi yok (bu arada 'Retain The Scars' adlı parçaya Kreator solisti Mille vokal desteğinde bulunmuş).
Sonuçta "Incinerate"i Florida death ve Alman thrash metali arasındaki melodisiz hızlı heavy metal ortaklıklarının güzel bir icra ile donatıldığı başarılı bir albüm olarak tanımlayabiliriz. Ama yine de türün haricindeki dinleyicilere tavsiye edilecek bir çalışma değil. Çünkü daha naif metal dinleyicilerinde hazımsızlık yaratacağı kesin.
|
Şanver Ofluoğlu
