Victory Records
Yeraltı Amerikan gruplarının çift gitarlı, virtüöz olimpiyatları misali kulağa gitarlarıyla kazınan son dönem işlerine aşinayız, Darkest Hour da zaten bu furyanın bağrından doğmuş bir gruptu ancak bu albümleri bambaşka bir hikâye.
|
Grup sanki vokalistlerini yeniden keşfetmişcesine çılgın bir albüm hazırlamış. Bu albüm resmen bir vokal maratonu, Darkest Hour bu albümün temposunu nasıl olacak da canlı performanslarına taşıyacak en merak ettiğim konu bu. Grup gitarlarda melodiyi melankolik bir harmanla dinleyenlerine sunarken asıl patlamayı vokalin dört nala koşturduğu şarkılarda yapmış. Darkest Hour bu albüme kadar kaosu keyifli bir müzikal disiplin gibi kullanmış, dikkatimi enstrümanistlikleriyle çekmişlerdi ancak bu albümle beraber karanlığı şişeyle değil bidonla döküyorlar dinleyicilerinin kulak zarına. Bu yılın hiç şüphesiz ki en sert ve en karanlık albümlerinden olan "The Eternal Return", Darkest Hour kariyer planlamasında bir mola mı yoksa sıradaki adım mı, bunu zaman gösterecek.
|
Erdem Tatar
