Sözler tamamen kurgusal. Şeytani bir varlık tarafından ayartılan bir bireyin bu karanlık mevcudiyet tarafından yönlendirilmesiyle dünyadaki diğer lanetli ruhlardan oluşan bir ordu kurması hakkında. Diğer epiklerle kıyasladığımız vakit, farklı olduğunu düşünüyorum. Dream Theater olarak hiçbir zaman kendimizi tekrar etmek istemedik ve sürekli deneyler yaparak müzikal olarak, söz olarak, melodi ve ses olarak denenmemiş bir sonuç elde etmeye çalıştık.

Paul Northfield'in bunda katkısı var, o daha şarkıları yazarken bizimle birlikteydi ve ses mühendisliği yapıyordu. O yüzden bizim ne yapmak istediğimizi, neyi sevip neyi sevmediğimizi, hangi şarkıda neyi inşa etmeye çalıştığımızı çok iyi biliyordu. Miks aşamasını da ona devredince ortaya çok iyi bir sonuç çıktı. Kendisinin inanılmaz bir diskografisi var, Rush, Queensryche, Hole...

Hepsi birden, sen söyledin. Başlangıçtan en sonuna kadar tüm aşamalar tuhaf bir şekilde eforsuz ve çok üretken geçiyordu. Ortaya çıkan şarkılar, elde ettiğimiz sound, tüm bunlar Dream Theater için yeni bir adımı müjdeleyen gelişmelerdi. "Awake"te de böyle bir heyecan vardı, ilk majör başarımız olan "Images and Words"ün ardından stüdyodaydık, geleceğe dair büyük umutlarımız vardı, Kevin Moore'un ayrılması bile bizi çok etkilememişti. Ayrıca hep dediğim gibi bu albümdeki materyal, dinamikliği ve bütünlüğü ile uzun zamandır yaptığımızın en iyisi.

Sanırım herkes gibi zamanında içine düştüğüm durumlardan dolayı mantıklı davranmadığım, yeterince diplomatik davranmadığım ve karşı tarafı üzdüğüm, aşırı reaksiyon gösterdiğim anlardan dolayı çektiğim pişmanlıkları anlatırdım.