Röportaj 16:00'da, klasik olarak geç kaldım, 16:05'te İstiklal Caddesi'nin kalabalığı içinde slalom yapıyorum. Mekana geldiğimde şimdiden kapıda sıraya geçen yüze yakın Anathema hayranını görüyorum, düşünce balonumda "vay be" yazıyor. Yeni Melek'in balkonuna geçip, Vincent'la sohbete başlıyoruz. Biraz Liverpool, Beşiktaş eksenli futbol muhabbetinden sonra Türkiye'ye kaçıncı defa geldiklerini soruyorum, şık bir bereyle örttüğü kafasını kaşıyor, "Wuuwww" efekti veriyor. Bu konuda hesap tutmadığını anlıyorum. Bu yaz Judas Priest ilk defa gelecek ama -maalesef- grubun üç bin kişi toplayıp toplayamayacağından endişe ediyor herkes. Oysa Anathema her geldiğinde çaldığı mekanı dolduruyor, iki sene önce Açıkhava tiyatrosunu tek başlarına doldurmuşlardı. Bundan bahsettiğimde "Hala motosikletle mi sahneye çıkıyorlar?" diye alay ediyor. "Bir Manowar konserinde basçıları motosikletle sahneye çıkıyordu, tam yükseltinin üzerinde motor duruverdi. Bu böyle gaza basıyor, hrınn hrınnn sesler geliyor, ama motor bir türlü çalışmadı. Kalktı, kaslarını sıka sıka bas çalmaya başladı" diyor, ağzıyla Joey DeMaio'nun bas sound'unu taklit ederek.